เสียงแห่งความหวังในดินแดนที่แตกระแหง

ในวิกฤตของชีวิตที่ไร้ทางออก หลายคนอาจรู้สึกเหมือนยืนอยู่บนแผ่นดินที่แตกระแหง เช่นเดียวกับอิสราเอลในสมัยกษัตริย์อาหับ ที่บันทึกไว้ในพระธรรม 1 พงศ์กษัตริย์ 18:41-46  ที่เผชิญการกันดารยาวนานถึง 3 ปีครึ่งจากการหันหลังให้พระเจ้า  แม้เอลียาห์จะได้รับชัยชนะเหนือที่ภูเขาคารเมลแล้ว แต่ท่านทราบดีว่าการพลิกฟื้นที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ "คำอธิษฐาน" นำสายฝนแห่งพระสัญญาลงมาเยียวยาแผ่นดิน ท่านจึงเลือกที่จะ "คุกเข่าลง" เพื่อเปลี่ยนชัยชนะส่วนตัวเป็นการอัศจรรย์เพื่อส่วนรวม เช่นเดียวกับ ฮัดสัน เทย์เลอร์ (Hudson Taylor) ผู้ประกาศข่าวประเสริฐในประเทศจีน ท่านพิสูจน์ว่า เมื่อมนุษย์คุกเข่า พระเจ้าจะทรงทำงานแทนเรา ดังข้อคิดที่ว่า...

"เมื่อเราทำงาน... เราทำงาน แต่เมื่อเราอธิษฐาน... พระเจ้าทรงทำงาน" (When we work, we work; but when we pray, God works.) จากพระธรรมตอนนี้ เราพบกุญแจสำคัญ 3 ประการสู่การพลิกฟื้นชีวิตดังนี้...

1. อธิษฐานด้วยความถ่อมใจ

“… แต่เอลียาห์ขึ้นไปที่ยอดภูเขาคารเมล ท่านก็โน้มตัวลงถึงดิน ซบหน้าระหว่างเข่า” (ข้อ 42)

เอลียาห์ไม่ได้ยืนประกาศศักดาในฐานะผู้ชนะ แต่ท่านเลือกที่จะขึ้นไปบนยอดเขาเพียงลำพัง ด้วยการ "โน้มตัวลงถึงดิน" สะท้อนถึงการยอมจำนน ท่านรู้ดีว่าการพลิกฟื้นไม่ได้มาจากความสามารถของมนุษย์ แต่มาจากพระเมตตาของพระเจ้า

หนึ่งในบุรุษผู้พลิกประวัติศาสตร์ด้วยการคุกเข่าคือ บิลลี่ เกรแฮม (Billy Graham) นักประกาศข่าวประเสริฐระดับตำนานชาวอเมริกัน ท่านไม่ได้พึ่งพาเพียงการเทศนาประกาศที่ยอดเยี่ยม แต่ท่านยึดถือว่า "การอธิษฐานคือหัวใจของพันธกิจ" ท่านดำเนินชีวิตด้วยความถ่อมใจและเชื่อว่าชัยชนะที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อเราคุกเข่าลงต่อหน้าพระเจ้าในที่ลี้ลับ ดังที่ท่านได้กล่าวไว้ว่า...

"เข่าที่คุกเข่าลงต่อหน้าพระเจ้า มีพลังมากกว่ากองทัพที่ยืนหยัดอยู่บนสนามรบ" (A knee on the ground before God is more powerful than an army on its feet.)

2. อธิษฐานด้วยความเชื่อ

“เอลียาห์ทูลอาหับว่า ‘ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเสวยและดื่มเถิด เพราะมีเสียงฝนกระหึ่มมา” (ข้อ 41)

ขณะที่ท้องฟ้ายังว่างเปล่า เอลียาห์กลับประกาศว่า "มีเสียงฝนกระหึ่มมา" นี่คือการ "ได้ยิน" ด้วยหูฝ่ายวิญญาณตามพระสัญญาของพระเจ้า ก่อนที่จะมองเห็นด้วยตาฝ่ายกายภาพ ท่านวางใจในถ้อยคำของพระองค์มากกว่าสถานการณ์ที่แห้งแล้งซึ่งมองเห็นตรงหน้า

ที่ยืนหยัดในพระสัญญาอีกท่าน คือ ชาร์ลส์ สเปอร์เจน (Charles Spurgeon) นักเทศนาชาวอังกฤษ ท่านเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญกับการยึดมั่นในพระคำเหนือความรู้สึกหรือสถานการณ์รอบข้าง   ท่านรู้ว่าพระเจ้าจะทรงทำตามสิ่งที่พระองค์ตรัสไว้เสมอ ดังที่ท่านกล่าวว่า...

"ความเชื่อไม่ได้แปลว่าการเชื่อว่าพระเจ้าจะทรงทำตามใจเรา แต่คือการเชื่อว่าพระเจ้าจะทรงทำในสิ่งที่พระองค์สัญญาไว้" (Faith is not believing that God can, it is knowing that God will.)

3. อธิษฐานด้วยความอดทน

“และท่านสั่งคนใช้ของท่านว่า ‘จงลุกขึ้นมองไปทางทะเล’ เขาก็ลุกขึ้นมองและตอบว่า ‘ไม่มีอะไรเลย’ และท่านบอกว่า ‘จงไปดูอีกเจ็ดครั้ง” (ข้อ 43)

ความเชื่อถูกทดสอบด้วยระยะเวลา ท่านสั่งคนใช้ให้ไปดูสัญญาณที่ทะเลถึง 7 ครั้ง แม้ 6 ครั้งแรกจะได้รับการรายงานว่า "ไม่มีอะไรเลย" แต่ท่านยังยืนหยัดจนกระทั่งเห็น "เมฆก้อนหนึ่งเล็กเท่าฝ่ามือคน" ท่านรู้ทันทีว่าการรอคอยสิ้นสุดลงแล้ว จุดเริ่มเพียงเล็กน้อยคือสัญญาณของการพลิกฟื้นที่ยิ่งใหญ่

หนึ่งในผู้นำคริสเตียนยุคปัจจุบันที่ดำเนินชีวิตด้วยความอดทน คือ ริค วอร์เรน (Rick Warren) ผู้เขียนหนังสือ "ชีวิตที่เคลื่อนไปด้วยวัตถุประสงค์" ท่านมักจะหนุนใจผู้เชื่อให้มองเห็นคุณค่าของ "ช่วงเวลาแห่งการรอคอย" เพราะพระเจ้าทรงใช้เวลานั้นในการสร้างชีวิตและเสริมสร้างความเชื่อของเรา  ดังที่ท่านกล่าวว่า ...

"การรอคอยพระเจ้าไม่ใช่การเสียเวลา แต่มันคือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด" (Waiting on God is never a waste of time. It is the best use of your time.)

จากพระธรรมตอนนี้เราสามารถประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ ด้วยการ...

เมื่อเราอธิษฐานอย่างถ่อมใจ เชื่อสุดใจ และอดทนรอคอย "พระหัตถ์พระเจ้าจะหนุนกำลัง" ให้เราก้าวข้ามความแห้งแล้งสู่ฤดูกาลแห่งสายฝนพระพรที่ชุ่มฉ่ำ

"ความเชื่อ คือ การเห็นแสงสว่างด้วยหัวใจ ในขณะที่ดวงตายังมองไม่เห็น"

“...จงรักซึ่งกันและกันให้มากเพราะความรักลบล้างความผิดมากมายได้" (1 เปโตร 4:8)